Omdenken Podcast

00:04 Welkom bij de Omdenken podcast. In deze podcast luister je elke week mee met de openhartige gesprekken... die Bert tot gunster voert met mensen over hun problemen. Samen onderzoeken ze wat ze kunnen doen om het probleem kleiner te maken... of zelfs te laten verdwijnen. Soms kan dat door het gewoon op te lossen. Maar vaker zul je een verwachting of een zelfbeeld moeten loslaten. In sommige gevallen kun je niks anders doen dan waarnemen dat het probleem er nou eenmaal is. En af en toe kun je het probleem omdenken. 00:39 Goedemorgen. Goedemorgen. Tegenover mij zit Bart. Bart Uit. Waar kom je vandaan? Uit Zwolle. Iets wat je doet, hobby's, leeftijd. Wat je kwijt wil. 00:47 Je mag sumeren hoor. Leeftijd 44. Gezin van een lieve vrouw, twee kinderen. Hoe oud zijn de kinderen? Mijn jongste is negen en mijn oudste is elf. Ja. En de oudste wordt binnenkort twaalf. Ja. Midden in de kinderen dus nog. Ja, gelukkig zijn ze iets ouder nu. Dus beginperiode vond ik wel heftig, moet ik zeggen. Dus wel een drukke periode gehad. Opgroeien voor kinderen. Heb je zelf denk ik ook meegemaakt. Geen idee waar je het over... 01:14 Nee, 9 en 11, dan einde basisschool. Begin middelbare school. Ze zeggen tussen 8 en 12 zijn de rustige jaren om te genieten. Is dat zo? Ja. 01:25 Ja, dat zei ik iemand. 01:26 Geen idee of het zo is, maar... 01:27 Ook in de podcast? 01:28 Nee, er was een vriend van mij, die zei dat ooit. Ik heb bij de zogenaamde oude participatiecrash gezeten. De festival verzorgde als ouders zelf de crash en na schoolse opvang van onze eigen kinderen. En een van de mannen die daar ook, was wat ouder dan ik, hij zei van 8 tot 12, dat zijn de sluimerjaren. Daarvoor is allemaal gedoe, daarna maar geniet. Maar ja, dat is een soort algemene regel waarin je in het gewone leven niet willen hebben. Nogal wat kinderen kunnen afwerken van regels, dus... 01:51 Ja, dat denk ik ook. De oudste gaat volgend jaar naar het voortgezet. Dus ook alweer een spannende periode. Gaat er wat nieuws aankomen. Dat ongegrijpbaar en dat je niet zo goed weet wat je te wachten staat als ouders. Dus dat vind ik wel... En dan begint er weer een nieuw avontuur. Ja. 02:06 Maar we kletsen wel heel leuk over het sluime jaren van kinderen. Maar daar komen we hier niet voor. Want je komt gewoon naar het vraagstuk. Klopt. Dus Bart, ik zou zeggen, gooi hem erin. 02:14 Nou, ik heb wat dingen genoteerd. Dus af en toe zal ik eens even afwijken naar mijn notitie op mijn telefoon. Ik vind het prima. Mijn belangrijkste, mijn kernvraag is eigenlijk van... joh, waarom ik altijd ontzettend snel in de weerstand ga... en ik ga pushen in oplossingen. 02:29 Waardoor ik eigenlijk stop met luisteren. En dat ik altijd zo overtuigd ben van mijn gelijk. 02:35 Hier is bijna zeg maar een soort gemiddelde man. 02:37 Dat denk ik niet, maar dat mag je natuurlijk helemaal niet denken. 02:40 En het stomme is... Mannen losse dingen op, hè? 02:43 Vaak wel, ja. Als ik dat gesprek met mevrouw wel eens voer... en zeg van, joh, luister gewoon eens. Dus je hoeft alleen maar te knikken... en even te zeggen van, joh, snap ik. Vervelend. Ja, daar heeft ze helemaal gelijk in. En dat is denk ik ook wel het probleem. Op het moment dat je... achteraf kun je dingen heel goed realiseren... en dan kun je het heel goed ook relativeren. Maar op het moment dat je erin zit... Is best goed over nagedacht. Maar iedere situatie is altijd anders. En omdat de situatie anders is. Trap je in ieder geval in mijn geval. Altijd weer in diezelfde keuze. 03:10 Want je denkt dit is een nieuwe situatie. Maar het patroon is hetzelfde. 03:13 Het patroon blijft hetzelfde. 03:14 Zullen we dan van start gaan met als vraagstuk. Als ik een probleem tegenkom. Is het mijn neiging op te gelossen en te duwen. En ik weet dat dat niet handig is. Wat gebeurt daar? Is dat een goede startvraag? 03:23 Ja, dat is een goede startvraag. Ja, het is, bij mij is het eigenlijk mijn hele leven al, het is één weg. Je hebt punt A en je hebt punt B. En punt A, daar start ik. En punt B is eigenlijk mijn visie, daar wil ik naartoe. En die weg is voor mij eigenlijk maar één rechte weg. 03:38 Nou, sterkte met het leven. 03:39 Ja, dat is ook een van de redenen dat je hier zit. 03:43 Want dat is jouw beeld van hoe het leven werkt. Je bent bij A, je gaat naar B en je gaat er gewoon naartoe. Dat vind ik wel fijn. 03:49 Ja, dat is ook fijn. En daarin, en dan kom je eigenlijk tot het grootste probleem, is dat je, en dat kan ik achteraf heel goed omschrijven, is dat je heel vaak voorbij loopt aan andere mensen binnen je organisatie of in je privésfeer. En dat je dus onbewust mensen pijn doet, terwijl je eigenlijk het goede bedoelt. Je wil gewoon naar B. 04:11 Ja. Nou, dit is allemaal nog zo vaar als ik weet niet wat. Dus dat roept een prangende vraag op. Heb je een voorbeeld? 04:18 En hoe gênant, hoe beter natuurlijk. 04:20 Ja, dat snap ik. Dat vind ik gezellig. Ik heb wel wat dingetjes... genoteerd. Ik heb bijvoorbeeld... Dat heb ik altijd al. Dat heeft niet met mijn huidige werkgever... maar ook met de werkgevers hiervoor. Ik zit in de sales... En mijn belangrijkste punt is dat de klant staat voor mij centraal. Dus ja, ik word betaald door mijn werkgever. Superbelangrijk. Dus de klant is ook heel belangrijk. En ik zeg altijd eigenlijk, dan probeer je het even een beetje met hoogtes uit te leggen. Dan kunnen mensen niet zien. 04:51 Bart gebaar met zijn handen. Omhoog, richting het plafond. Juist, ik zit bijna aan het dek. Maar dan zit je eigenlijk op, klant is laten we zeggen 80% belangrijk. En dan is mijn organisatie laten we zeggen 70%. Ja. 05:04 Want het geld komt via de klant binnen. Als er geen geld meer binnenkomt, valt de organisatie om. Zo denk jij erover, neem ik aan dan. 05:10 Klopt, ja. Maar dan vind ik daarin dus nog wel... Ik vind de organisatie dusdanig wel belangrijk. Alleen het klantspecifieke in het begin... Belangrijker. Vind ik belangrijk. Dat als die tevreden is... Kom nu maar met je voorbeeld. Ja. Oké, sorry. Dat geeft niet. Mevrouw had me een beetje gewaarschuwd... dat ik te veel kan doordraven. Maar bijvoorbeeld mijn agenda... dat is voor mij iets... ik vind dat onkeurig. Ik heb daar helemaal niks mee. Maar een organisatie wil je volgen. Volgen in de zin van... oké, die willen weten... Waar ben je geweest? 05:40 Niet om je te volgen. Om te zeggen van je bent daar wel of niet geweest. Maar die willen kijken. Krijgen alle klanten voldoende aandacht. Alleen ik krijg het dus niet voor elkaar. Om die agenda te vullen. Dus bijvoorbeeld als jij. Je bent salesmanager bij Pietje Puk. En je moet vijf afspraken op een dag doen. Dan noteer je dat bijvoorbeeld s'avonds. Of de volgende dag. Bij mij kan er gewoon drie maanden niet gevuld zijn. 06:02 Dat lukt jou gewoon niet. 06:03 Ik heb trainingen gehad. 06:06 Time management en dat soort dingen. Je leven organiseren is bij jou een uitdaging. Er ligt nul prio. Prima, maar wat heeft dat te maken met dat je van A en B wil. En dan met oplossingen duur duurt. 06:18 En die naar mensen luistert. Ik snap het verband van het voorbeeld met je beginvraag gewoon niet zo goed. Omdat ik van... Dus die snelheid van A naar B... is alles wat er omheen komt... de dingen die ik daarmee moet nemen. Dat voelt als vertraging. Dat vind ik irritant. 06:33 Ja, enorm. Maar even advocaat van de duivel... is zo'n stom schema invullen waar je bent en wat je doet... is dat ook niet gewoon in jouw beleving... en naar jouw overtuiging en met je onzin... leidt dat gewoon ook niet af van het werk wat je gewoon echt wil doen. Met andere woorden, heb je niet gewoon gelijk... Je gaat helemaal blij kijken. 06:53 Als je hem zo schetst. In mijn beleving 100% heb ik daar gelijk in. En daar kom je gelijk dus in die weerstand. We moeten dus kijken naar... of ik zou moeten gaan kijken naar de organisatie. Want er zijn heel veel mensen binnen een organisatie. 07:10 Dat kan een binnendienst zijn. Dat kan je buddy zijn. Dat kan management zijn. Die hebben andere belangen. Dus een stuk egoïsme die eigenlijk om de hoek komt kijken. Als ik het... Ga relativeren. 07:22 Waarom werk je nou niet gewoon even mee? 07:25 Dat is een andere stem in je hoofd. Ja, dat zegt dus de organisatie ook. Het is zo simpel. Maar voor mij is dat dus niet simpel. En dan ga ik keihard de weerstand in. Keihard. Jongens, er is maar één eindstreep. Bijvoorbeeld omzet. Of masje, maakt niet uit. Dat doe ik goed. Probeer altijd te kijken. Dit doe ik goed. Even vertragen. Ja. 07:47 Keihard, daar ga ik het tijger tegenin. Maar wat moet ik me nou voor me zien? Een gesprekje een op een of een vergadering? Kun je me terugbrengen naar een moment over dit concrete voorbeeld... waarin je zo uit je slof schoot en zei... jongens en meisjes, hier gaat het om. Hoe ging dat precies? 08:01 Ja, dat kan dus bijvoorbeeld met een agendapunt zijn. Dus dat is van, joh, je gaat gewoon die agenda vullen. 08:07 Ik wil heel concreet weten. Met wie zat je in melkruimte waar. Toen je hier een conflict over kreeg. Hoe zag dat conflict er precies uit. 08:15 Ik ben ook gewoon heel kwaad. Ik word boos. Ja echt kwaad. Jongens alsjeblieft. Kijk naar het eindresultaat. We beginnen hier. Eind december. Maak je niet zo druk. 08:28 En ook met het voorbereiden van dit gesprek. Bij mij gaat alles op het eind. Alles. Dus ik zit gisteravond om tien uur... ben ik dit gesprek nog een beetje aan het voorbereiden. Terwijl ik denk een menig mens die bijvoorbeeld hier zal zitten... die wil dit goed voorbereiden. Goed voor de dag komen. Goed voorbeeld. Want ik weet, er moeten goede voorbeelden komen. Maar ik denk van ja, zo'n gesprekje loopt wel. Dat komt wel goed. Ik lul me er wel uit. 08:51 Een beetje dat. Ik begin me grote zorgen te maken over het verloop van dit gesprek. Nee, ik niet. Maar ik wil er wel wat aan doen. Maar op een of andere manier... Ja, we kennen elkaar nu denk ik een half uurtje, kwartiertje... Op een of andere manier. Je kan ook een bepaalde overtuigingskracht hebben. Dat mensen ook een beetje bang zijn. Dat is een heel groot woord. Maar dat ze ook niet dingen durven te zeggen. 09:14 Ik heb de indruk. Als je echt heel boos bent. 09:17 Dat er wel een enige kracht los komt. Wat de buitenwereld misschien wat enger vindt. Dan hoe je het zelf ervaart op dat moment. Klopt. Ja, maar dat is denk ik ook wel het lastige. 09:27 Je zegt, mijn agenda invullen vind ik gedoe. Dat lukt me niet zo. Dat wordt dan van mij verwacht. Dat lukt me niet. En dan spreken ze me erop aan. Ze geven jou kritiek. Want de organisatie verwacht van jou dat je dat netjes doet. En dan word je boos. En dan zeg je, luister eens. En dan kom je met een verhaal. Waarom dat niet nodig zou zijn. En dat jij je werk toch goed doet. Maar gaat er aan jouw boosheid iets vooraf... Dat je je eigenlijk gefrustreerd en machteloos voelt. Omdat ze iets van je vragen wat jij gewoon niet kan. Is de boosheid niet gewoon frustratie en een soort verdriet of onmacht? 10:01 Zeker. Fijn, dit is een sterke ja. 10:03 Dit is een hele sterke ja. En zo voel ik dat ook. 10:07 Je doet zo je best, Bart. Je doet je werk supergoed. En dan gaan ze zo'n lullig agennetje. Terwijl jij dat niet kan. Ja. Snappen ze dat nou niet? 10:14 Nee. En zo denk ik ook. Maar zo denk ik met alles. En dat is ook. Er komt een ander voorbeeldje erbij. Als ik dan een privé thuis even kijk. Ik heb altijd een dag in de week vrij. En in die dag spreek ik met mijn vrouw af. Ik doe boodschap. 10:28 Ja. Klaar. Ik voel aankomen. Dat gaat niet lukken. Dat gaat niet lukken. Nee. En dan zegt je vrouw. Bart zegt ze dan. Wat zegt ze dan? 10:34 waarom heb je het niet gedaan? En dan komt hij. Dan zeg je van, ja joh, ik heb dit gedaan, dit gedaan, dit gedaan. 10:43 Dan wordt Bart boos. Dat is een bevestiging van wat we eerder gevonden hebben. Dat jouw boosheid tegen je collega's die van jou vragen de agenda in te vullen, eigenlijk geïnitieerd wordt, gevuld wordt door de onmacht dat te doen. Dat is wel gewoon lastig. En je voelt je niet gezien in hoe moeilijk het is voor jou. Ja, dat gaat verder. In beide gevallen, je doet zo je best... maar het lukt je niet en je wordt erop aangesproken. Ja, je doet toch je best. 11:11 Ja, maar dit vind ik nog lastiger. Je bevestigt een beetje hoe ik me voel. Heb ik iets verkeerds gezegd? Nee, je hebt niks verkeerds gezegd. Maar het is wel uiteindelijk... Ik wil het heel graag oplossen. Alleen ik heb het gevoel dat ik het niet kan. En achteraf gezien... 11:29 Wat nou is het zo is dat ik het gevoel dat ik het niet kan... gewoon vervangt door... Ik weet dat ik dat niet kan. Ja, ik weet dat ik het niet kan. Ja, dit komt wat aarzelend. Maar dit klopt toch beter dan... Ik heb het gevoel dat ik het niet kan. Dit is gewoon lastig voor jou. 11:42 Ja, maar de wereld zou niet om mij moeten draaien. Snap je? Dat is een beetje hoe ik het ook wel kan relativeren. Dus je zou eigenlijk iemand anders willen zijn? Nou, weet ik niet. Kijk, heel veel mensen zeggen ook wel tegen mij. Op het moment dat je hier dus continu tegenaan loopt. Het enige wat je kunt doen is voor jezelf beginnen. Dan hebben de andere mensen daar geen last van. Om het zo maar te zeggen. Ja. 12:03 Nee, nee, nee, nee. Even rustig gaan. Want dan kom je met je vrouw en dat je dingen zou doen. Dat probleem is er dan nog steeds. Dus er is iets structureels in je leven. Hoe jij dingen volgens mij ook organiseert, dit blijft gewoon terugkomen. 12:15 Ik ga je nog een klein voorbeeldje geven. Als ik bijvoorbeeld iets moet uitzetten. Dus ik ben bezig met een klant vragen me iets. Maar ik wil het snel opgelost hebben. Ik wil van A en B. Dan krijg ik dat binnen. 12:27 Of eigenlijk, je wil helemaal niet van A en B. Je wil in B zijn. 12:29 Ja. 12:30 Je wil helemaal niet ernaartoe. Je wil er zijn. 12:32 Dus door mijn brein. Toen moet even ADRD. Pak ik het onderwerp op. Maar mijn persoon bij wie ik het uit moet zetten. Is er even niet. Die heeft even pauze. Het lukt mij niet om een kwartier te wachten. Dus ik heb het al uitgezet bij hem. Ik heb nog geen reactie. Dan zeg ik het bij Klaasje. Of bij Pietje. Of bij Keesje. Dan zeg ik het bij vier kanalen uit. Het doet de hele organisatie op de kop. Dat ik het bij vier, vijf kanalen uitzet. 12:53 Ja, want verwachting, paniek, chaos. Wie moet het nou oppakken met Bart? Exact. 12:57 En niet volledig. En dat stukje, daar komt het. Door die snelheid. Niet volledig. Ik snap het wel. Maar omdat ik eigenlijk al aan die eindstreep zit. Ik denk ook wel dat ik gewoon een heel ander spectrum denk. Bart, ik weet het wel zeker. 13:14 Volgens mij zit ik tegenover iemand met een vette ADHD... 13:18 een neurologisch brein. En ik ben geen psychiater. Mag ik helemaal niet zeggen? Maar ik zeg het gewoon toch. Maar er past natuurlijk alleen maar een vraag bij. Je noemde zelf ADN ook al eerder. Heb jij jezelf wel eens laten diagnosticeren? Yes. Die is echt heel voorzichtig. 13:35 Wat was de uitslag? 13:36 Ja, dat ik hem honderd procent heb. Ja, honderd procent. Ja, honderd procent. De diagnose is gewoon gesteld. 13:41 Ja, je komt er niet onderuit. Nee. En heb je daar... Kun je mij vertellen uit de uitslag... iets meer woorden geven aan wat de precieze beschrijving... want je hebt allerlei variaties daar binnen weer. Maar wat was het verhaal dat ze dachten dat bij jou past... 13:54 Dat is een goeie. Ik had dat toevallig gisteren nog even over met mijn vrouw. Dat is best wel lang geleden. Dus die exacte bewoording. Geen idee. Gewoon dat ik heel druk ben. Ik heb gewoon heel veel dingen in mijn hoofd. Dus als ik hier zit. Ik zie een tuinman hier voorbij lopen. 14:12 Vanaf dat je binnenkomt denk ik. Arme man. Nee, het zal maar jou zijn. Dat is ook gedoe. 14:17 Maar dat vind ik dus soms ook wel eens. Maar dat is ook gewoon zo. 14:21 Ik heb het vaak in deze podcast gezegd. Ik heb gezin met een nodige diagnose. En ik ben naar de voorstelling. Samen met de drie zoons. En mevrouw van Thomas van Luin gegaan. Extra vacanza. Dat gaat over ADHD. En ik moet zeggen, mijn hart is enorm geopend. Ik heb enorme sympathie voor mensen die diep in de ADHD zitten. Omdat het leven van hen gemiddeld echt een enorme struggle is. Ze krijgen het gewoon niet geregeld. En dan worden ze de anderen gezien als lui en onbetrouwbaar en chaotisch en dom. 14:55 Er komen allemaal negatieve labels ook. Die worden allemaal meegesleurd in deze podcast. Allemaal mensen die een vergelijkbare aandoening hebben. Omdat ze het leven gewoon anders geregeld krijgen of niet. Of moeilijker dan de gemiddelde mensen. 15:06 Maar zit dat stukje weerstand? Want dat is eigenlijk hetgene waarom ik hier ben. 15:09 Mijn jongste zoon is ongelooflijk boos over alles nog wat. Maar dat is gewoon onmacht. Ik heb het idee dat ik bij jou precies dezelfde woede zie. Het heel goed willen doen. Ongelooflijk goed. Alles ongelooflijk goed. Van A naar B willen. Dat zijn toch fijne mensen. Dat is ook wat ik vaak zeg. Ik bedoel het ook. Dit wat ik nu voel. Het gebeurt nu. Ik heb dus het gevoel dat je niet boos bent. Maar onmachtig. En je niet gezien voelt in hoe jij ontzettend je best doet. En dat het dan toch nog niet lukt. Klopt. 15:40 Je valt nu stil even voor het eerst. Dat is een hele grote ja. 15:45 Maar hoe voelt dat als ik zeg. Jouw boosheid is eigenlijk gewoon onmacht. En frustratie in het goed willen doen. Maar het niet voor elkaar krijgen. Op beslissende of op sommige momenten. Voor mij voelt dat heel goed. Punt. Tegelijkertijd. Het klopt. Het is een goede... We gaan zo wel verder wat dat betekent. Hoe je daar moet gaan met andere mensen. Maar hoe voelt het om dit als feit in je leven te omarmen? Omdat het nou eenmaal zo is. En je daar niet meer tegen te verzet. 16:16 Dat vind ik echt al lastiger. Dus we gaan het toch hebben over dat je dan... Je wil het eigenlijk voor zoveel mensen goed doen. En je vindt het wel... Ik kan dus achteraf... Als ik dus een ruzie met iemand heb gehad... of als er iemand zich gepasseerd voelt. Ik kan me dat heel erg aantrekken. Ik vind dat ook echt heel verdrietig. 16:34 Je zit hier niet voor niks natuurlijk. 16:37 Nee, maar dat was echt wel een drempel. Dus mijn vrouw heeft gezegd... ik denk dat dit goed voor je is... om een stukje van iemand uit het vakgebied... om eens even dit te bespreken. Want ik heb echt wel mijn best gedaan... met trainingen. Ook wel bedrijven die hier goed in zijn... We hebben met een psycholoog gezeten. Op een of andere manier komen er gewoon ook die komen er niet doorheen. Het is gewoon een soort van muur wat ik heb. Niet opgebouwd of zo, maar dat ik denk van joh, maak je niet zo druk. 17:13 Ik probeer altijd hard te zijn op de inhoud, maar altijd zacht voor de persoon. 17:19 Maar dat lukt niet zo goed, hè? Als je zo enorm uit je slof schiet. 17:22 Ja. Ja, maar daarin denk ik ook van, joh, we werken wel in een professionele organisatie. En dat is heel gemeen dat ik dat zeg. Zo denk ik dan ook, hè. 17:31 Maar ik ga je toch even onderbreken. Want als je met je vrouw afspraken maakt, je doet het niet, is het gewoon waardeloos voor haar. Punt. Ja, klopt. Dus het is allemaal leuk wat je allemaal zegt. Het is allemaal een gelul om van een probleem af te komen. Jij levert gewoon op beslissende momenten niet. Nee. Nee, Bart. Nee. 17:48 Zie dat feit nou maar onder ogen. Ik weet niet of die psychologen... dat allemaal tegen je gezegd hebben of niet. Maar met dit gedrag... voor je omgeving ben je al lastig. Ja. 18:00 Neem je verantwoordelijkheid. Accepteer dat dat zo is. Het is niet makkelijk om met je om te gaan. Maar het is voor jezelf nog veel moeilijker... om met jezelf om te gaan. We gaan zo dadelijk naar de zachte deel van dit gesprek. Hoe dan wel... Maar als jij, je blijft in een soort tweestrijd. Ze hebben me maar te pakken, ze accepteren zoals ik ben. We bedoelen het goed en ik werk toch heel hard. Dat is ding één. En ding twee is dat je met een stem in je hoofd ook wel weet... ik gedraag me soms best wel onmogelijk voor mensen. Nou, je moet voor één van die twee kiezen. Je kan niet blijven zitten op het spoor van... ik bedoel het heel goed, ik werk toch zo hard, ik wil gewoon van A en B. En dingen zijn onzin en de klant staat voorop. 18:32 Dat is allemaal, ik zeg het even keihard, gelul... om het echte probleem niet onder ogen te hoeven zien. Jij bent gewoon niet makkelijk voor je omgeving. Punt. 18:41 Ja. Lachen we even heel hard, hè? 18:45 Nee, maar ik lach erom omdat er pijn in zit. Maar ik vind het ook grappig en humoristisch. En het geeft ook lucht als je het eerst accepteert. Maar jij wil doen alsof je een normaal iemand bent. En dat is die maar te accepteren hebben. Want je bedoelt het toch goed? Ja. Daar werk ik niet. 18:59 Ja, maar dat zeg ik ook heel vaak. Dus eigenlijk, ik heb het hier ook staan. 19:03 Je zit dan hopen naar je aantekeningen te kijken. 19:05 Ik heb hier onderaan ook staan. Dat doe zo mijn bestgevoel. Ja, precies. Maar er zit heel veel... 19:13 Heel veel pijn. Ik vul even in. Maar verbeter me als ik niet de goede woorden kies. Ik heb de aanname dat er bij jou heel veel pijn zit. Want je werkt zo hard. Je doet zo je best. Alles op het laatste moment. Het gaat allemaal de hele tijd net goed. Dat is al een soort voortdurende paniek in jou. Zo denk ik dat je knipt terwijl ik praat voor de luisteraar. Ik zit nu al heel veel aan te vertellen over jou. Uiteindelijk moet jij daar natuurlijk de woorden aan geven. Maar je doet al zo ontzettend je best. Dat gaat allemaal net goed. En ik denk dat je... 19:40 ongelooflijk hard kan werken. Zoals je op me overkomt, denk ik, nou, die werkt zich nog helemaal een slag in de hond op zo'n moment. Echt, tot het gaatje ga je ervoor. Klopt dat? Kies ik de goede manier? Die indruk wek je op mij. En dan gaan dingen fout. Ja, hallo, hallo. Dan word je boos. Maar je boosheid is... onmacht om het zo goed te doen... zoals je het zou willen doen. Je krijgt dat gewoon niet zo goed voor elkaar. Ik zeg er even bij... dat is niet erg, maar jij vindt het zelf wel erg. 20:05 Ja, omdat mensen er last van hebben. Daarom vind ik het erg. Dat vind ik het moeilijkste. Ik wil gewoon niet gezien worden als... Als een vervelend persoon. Dat vind ik denk ik het ergste. Ik kan regelmatig zeggen. Dan stop ik ermee. Niet op een relatie hoor. 20:22 Maar je maakt nu een heel mooi bruggetje. Naar een volgende vraag die ik wilde stellen. Ik wil niet gezien als een vervelend persoon. Dus dan ga ik even verdragen. Want op z'n ergste. Als je zo uit je slof schiet. Je bent zo boos. En achteraf weet je ook wel. Dan had ik iets zachter moeten zeggen. Of anders moeten doen misschien. Maar. Hoe denk jij achteraf dat zij jou op dat moment dan ervaren? Als wat voor soort iemand? 20:43 Nou, onmogelijk. Onmogelijk? Ja, ja, ja. Wel, dat ben ik wel. Ik ken mezelf daar goed genoeg voor. Dat is ook soms het moeilijke. Dat zegt mijn vrouw ook wel eens. Ik kan heel goed mezelf ook kwetsbaar opstellen. Of hoe je het ook noemt, in bepaalde modes zitten. Ook kan ik mijn excuus goed aanbieden. Als ik zie dat ik het fout heb gedaan. 21:05 Dat vind ik ook niet erg, hè? 21:06 Ja. Maar goed, ik denk niet dat iedereen daar zo over denkt. Dat is hoe ik het als persoon zelf zie. En ik denk ook niet dat mensen mij, mijn collega's, ik probeer altijd met heel veel humor dingen te doen. Ik ben op het algemeen altijd vrolijk. Dus alleen als het even gedaan moet worden, dan word je een onmogelijk iemand. Dan kan het wel knallen, ja. En daar wil je vanaf. Ik zou daar wel iets... Ik zou eigenlijk wat sneller tot tien willen tellen of zo. 21:37 Op een of andere manier dat ik kan zeggen van... Oké, ik voel ze de situatie aankomen. Laat ik even weglopen. Rustig aan hem hangen. Even vandaan denken. En daarna. Alleen dan is het kwaad eigenlijk al geschied. 21:53 Maar ik vind het heel fascinerend dat jij zegt... dat jij zelf als on... Ik ga even bij die woorden stellen. Onmogelijk ervaart. Iemand, daar kan je niks mee doen. Die maakt dingen niet mogelijk. Terwijl je zelf het liefste van A en B wil. En zoveel dingen mogelijk wil maken. Dus er zit een hele grappige taaldiscrepantie tussen hoe jij denkt dat mensen jou ervaren. En wat voor iemand je zelf zou willen zijn. 22:14 Ik denk ook dat ik niet opensta voor argumenten ofzo. Dat ik, als ik zo stellig ben. Dat komt even dat... 22:22 Ik weet dat dit de uitkomst is bij B. Je wijst naar B, ja. En dat er naartoe, dan kun je heel veel argumenten hebben. Dat vind ik onzin. Jongens, dat kun je allemaal zeggen. Prima, helemaal goed. Maar hier is het eindstrijd. Punt. Want je kunt allemaal argumenten aanvoeren. Maar uiteindelijk ga je toch kiezen voor het punt bij B. Waar we op uitkomen. Dus ga nou niet zo moeilijk doen. Dat zeg ik altijd. Zo vind je dat. Ja, en het verveelde soms is dat het wel vaak tot uiting komt. Maar daar gaat het denk ik niet om. Of daar zou het denk ik niet om moeten gaan. Want ik denk dat ik wat meer rekening moet houden met de anderen. 22:56 Want dat maakt mijn leven wel een stuk makkelijker. Dat realiseer ik me wel. 22:59 Maar ik wil even kijken of ik met jouw vaste grond onder de voeten heb van waaruit we dan naar deel 2 kunnen, zeg maar. Klopt het dat jij, los van het feit dat... in sommige gevallen zul je gewoon van A naar B doen, niet moeilijk... zul je vast wel gelijk hebben. Daar overtuig je me wel van. Maar volgens mij ligt er als duidelijk probleem hier op tafel... dat je sommige dingen lastig georganiseerd krijgt. Twee voorbeelden die je agenda invullen als je onderweg bent... en met je vrouw dat je een aantal dingen beloofd doet en je doet ze niet. Dat het moment dat jij er dan wordt aangesproken... waarom heb je niet gedaan wat eigenlijk iedereen hoort te doen... 23:31 Dat jij gefrustreerd voelt, je doet zo je best, het lukt je niet. En op dat moment voel je, en je wordt boos, je wordt dan boos. Dat je jezelf op dat moment een onmogelijk iemand vindt. Moeilijk om je om te gaan. 23:42 Onmogelijk is denk ik wel grof, ik heb het zelf gezegd trouwens. Er zal een kern in zitten. Wat gewoon minder aardig. 23:51 Hoe zou je iemand, onaardig dan? 23:54 Ja, gewoon wat harder. Wat ik eigenlijk niet wil zijn. Harder dan je... Ja, joh, je moet gewoon eens luisteren aan. 24:02 Is het dan lomp of bot of boers? Wat is dan een woord? Kleuren dat woord onaardig even wat in? In je ergste nachtmerrie. Op het moment dat je zo helemaal losgaat. Kom op, jij weet het antwoord best wel, Bart. Wat vinden mensen nou van je? Dan ben je toch een... Vul me in. En... Ja, ik denk hard. Hard, hard, hard. Koud, oudzakelijk. 24:22 Gewoon dat mensen een beetje bang worden. 24:23 Drammen, drammer, tyran. 24:26 Nee, dat niet. Het is meer van dat ik dusdanig ook mijn stem, ik kan mijn stem wel verheffen, dat mensen zich misschien in de hoek gedrukken voelen. En dat denk ik wel. Dat moet ik even oppassen. 24:36 Goed zo. 24:37 Verbalen. Ja, ja, rustig. Ik ben verbal wel sterk. 24:39 Ja, qua volume. En je hebt een groot postuur ook. Dus er komt wel iemand binnen. Hoe zou je zo iemand noemen? Ja. 24:45 Ja, dat weet jij beter dan ik. 24:46 Ja, ik kan me van alles zeggen. Dominant, vervelend, irritant, aanwezig. Jij moet taal geven, Bart. 24:55 Ja, ik denk dat op dat stukje, dan kom je even op het moment dat het niet wordt geluisterd van wat ik daadwerkelijk vind, dan komt het stuk dominantie om de hoek kijken. Dominant mannetje. 25:06 Ja, zeker, dan wel. Dit wordt het onbehagelijke deel van het gesprek. Kan dat nog erger? Dominant mannetje. 25:15 Ja, weet ik niet. Als iemand meegaan de heikel of zo vindt, dat vind ik... 25:22 Zullen we gewoon... Even nog vertragen. Ik wil nu bij je gevoel, hè. Hoe omhaagelijk jij voelt, hoe leuker je het gesprek vindt. Het gaat om een onbehagelijkste punt opzoeken. En daarna komt de onbevrijding. We gaan eerst de hel in en dan komen we in hemel, als het goed is. Stel dat jouw collega's over jou zeggen... je bent weg en je bent zo losgegaan... met een gedoe en een project van A naar B... en ze snappen het allemaal niet... en ze willen allemaal die agenda... maar je komt toch wel bij B uit. Toen is het moeilijk. En je doet er een stevige monoloog over. 25:52 Je hebt je punt gezegd en je loopt weg. En ze praten achter jouw rug. 25:56 Tjongejonge. 25:58 Ja, de honders grote bek heeft die gozer. Bak er niks van. Zit de boel op z'n kop. Luister nergens naar. Dat. Maar er zit ook in. 26:07 Bak er niks van. Ja, voor hun gevoel, denk ik. Het gaat om hun gevoel. Ja, goed. 26:12 Dat zou ik wel erg vinden. Omdat ik weet dat het niet zo is. 26:17 Het gaat om wat jij denkt. 26:20 Wat zij zouden kunnen denken. Ik heb gisteren nog een gesprek gehad. Eén stapje terug. Uiteindelijk. Ik werk natuurlijk voor een heel grote organisatie. Ik ben me er heel goed van bewust. Dat iedere afdeling voor hun eigen dingen vecht. En achteraf kan ik dat heel goed. Dan kan ik dat gesprek ook heel goed voeren. Dat snap ik. Dat snap ik. 26:39 Elk clubje heeft zijn eigen belang. 26:40 Ja, tuurlijk. Of het nou met cijfers te maken heeft. Maakt niet uit wat. 26:46 En nu, of bijvoorbeeld gisteren... als we dan gewoon lekker één op één zitten... snap ik dat. Laat we het zo en zo gaan aanpakken. Heb ik daar een heel fijn gesprek over. 26:55 Dan heb je dat geduld wel. 26:56 Zeker. Maar op het moment dat ik tegen mij heb gezegd... Je maakt je gebaar van... je moet. Wij zien het zo. Dit is mijn belang. Dit is het belang. En verder heb ik niks mee te maken. Dus als die afdeling. Bijvoorbeeld in de minderheid. In de plus. In het gemiddelde draaien. Wat we zouden moeten doen. Wat goed is voor de klant. Dat is voor mij belangrijk. Achteraf denk ik. Kloten voor die ene persoon. Maakt niet uit. Maar op dat moment denk ik dat niet. 27:28 Dan kijk ik gewoon naar de beste uitkomst. Voor eigenlijk alle partijen. 27:32 Maar goed. Dan over het gevoel van andere mensen heen. Op dat moment. 27:36 Ik denk dat het gevoel is van anderen. Dat hoor ik wel vaker terug. Die doet alles voor zijn klant. Alleen intern luistert hij nergens naar. Wel, dat vind ik dus niet eerlijk. Dat is gewoon niet zo. 27:51 Ik kom terug op dat jouw woede wordt gevoed door machteloosheid. En het gevoel om het heel goed te willen doen. Een groot gevoel van rechtvaardigheid te hebben. En daarin niet gezien te worden. Maar je geeft nog steeds geen antwoord op de vraag. Ik stel hem gewoon nog een keer. En we zitten warm. Als je dan zo op die manier uit je slof schiet... Terwijl je oprecht vindt dat je gelijk hebt. Of je voelt in ieder geval in je gevoel van rechtvaardigheid aangetast. Kies ik de goede woorden. En je gaat dan zo los. Wat denk jij wat anderen dan van je vinden? Je hebt er al een aantal woorden over gezegd. 28:20 Ik wil dit gedeelte even... Ja joh, dat stukje van wat een eikel. Zet het gewoon bij eikel aan. Hij luistert nergens naar. Hij doet alleen maar wat hij zelf wil. Dat. 28:30 En Eikel zit dan in van egoïsme, niet luisteren, doordrammen, stemvef. In Eikel vat dat goed samen. 28:36 Ja, oncompleet. En dat stukje snap ik wel heel goed hoor. Dat ik dus niet compleet dingen aanleef. Dus in mijn context... Je vindt dat ze ergens nog... Ergens hebben ze wat gelijk. Zeker wel. Oké, goed. Eikel. 28:48 Ik neem even af en toe regie. Anders gaat het ontsport in gesprek. Ben je ook een Eikel? Ja. 28:56 Absoluut niet. Nee, absoluut niet. 28:58 Dit komt er heel overtuigend uit en ik geloof je. Want hoe je over je vrouw praat en hoe je klanten praat, je doet ontzettend je best. Ja, zeker. Nou lijkt het mij ontzettend frustrerend om zo je best te doen voor het geheel. We hebben maar twee voorbeelden. Maar ook met je vrouw. Dat je het best doet om het voor haar goed te doen. Je wil niet als een eikel overkomen. Je bent juist heel erg betrokken bij klanten. Je wil van A en B. Je werkt heel hard. Je geeft je helemaal. Je wil juist niet een eikel zijn. En dan word je als een eikel gezien. 29:29 Nou, gechargeerd hè, eikel. Dus of het dat zo is, dat is even hoe ik het zie. 29:33 Op het moment dat, in het ergst van je gedachten, en dan vooral voor je gevoel, want met je verstand weet je natuurlijk wel beter. En op het ergst van, daar waar je gevoelsmatig gefrusteerd bent, en je gaat los, heb je de beleving dat zij je wel eens een eikel zouden kunnen zien. 29:49 Ik probeer dan, dat is een stukje ADD. Ik denk dat het idee wat ik heb, is dat zij, pakken we even collega's, Dat ze denken, dat moet toch makkelijk kunnen. En dat vind ik zo verschrikkelijk irritant. Het kan dus niet makkelijk. 30:05 Anders had ik het wel gedaan. Je hebt ADHD. Een aantal dingen worden mij al wel duidelijk. Maar ik wil even naar het moment dat je vrouw je erop aanspreekt. Bart, je zou een aantal dingen doen. Kan je me even, dan toch even naar dat voorbeeld terug. En dan vandaar weer verder. Kan je me vertellen, hoe zag dat er precies uit? Wat had je precies beloofd? Wanneer kwamen ze dan thuis? Hoe ging dat precies? Doe het even in geuren en kleuren. Neem je tijd voor dit voorbeeld. 30:31 Ja, dat is goed. De afspraak is dat ik dus één dag in de week... gewoon voor drie, vier dagen boodschappen doe. Vind ze fijn? In de basis vind ik dat ook fijn. 30:40 Dan loopt het huishouden drie, vier dagen. Met de kinderen van 11. Met het eten. 30:45 Met het voetbal, de hele mikmak. 30:46 Heb je een vaste vrijdag? Welke dag is dat? Dondag. Dus dan is alles voor het weekend geregeld? Ja, klopt. Dondag, vrijdag, zaterdag, zaterdag. Als ik een man zou hebben, dat zou ik heerlijk vinden. Ik begrijp heel goed wat ze van je verwachten. 30:58 Ja, ik ook. Maar op een of andere manier, en ik doe dat dus niet expres. Ik kom daar gewoon niet aan toe. 31:05 Blijf bij dat ene voorbeeld. Hoe ging het precies? Wanneer kwam ze thuis? Vertel. Nee, maar dan... 31:12 Wil je weten hoe zijn dag dan voor mij verloopt? 31:15 Ik wil één conflict weten. Of één situatie. 31:17 Ja, maar dan is het... En wat eten vanavond? Ah, shit. Vergeten. En is dat dan een donderdagavond? 31:23 Ja, bijvoorbeeld. Maar ik wil even niet in zijn algemeenheid... maar één concreet aanvaringtje of momenten. 31:29 Ja, maar wat het dan is... Ik ben bijvoorbeeld wel in de supermarkt geweest. Toen heb ik een lunch gehaald. En dan had ik vier dingen. Je bent het gewoon vergeten. Dus niet bewust. Rustig maar. 31:42 Jij probeert mij nu te vertellen. Ik ben geen eikel. Snap je? Dat is wat je nu net tussen de neus en lippen door deed. Dan ga ik dus volle bakte weerstand in thuis. Dan zeg ik van. Ik zeg. 31:52 Ho, ho, ho. Waar de kinderen bij zijn met haar apart. 31:56 Nee, nee, nee. We hebben in de basis nooit ruzie. 32:01 Ga nog niet alles verzachten. Ik hou het nou simpel. Zij spreek je erop aan. Bart, heb je de boodschap gedaan? Ja. Jij denkt, shit. En je schaamt je. Je voelt je schuldig, neem ik aan. Zoiets, wat zijn de goede woorden? 32:14 Ja, daar ga ik eromheen draaien. Dan ga ik argumenten verzinnen waarom ik het dus niet gedaan heb. Oké, vertel. Wat ga je dan verzinnen? Ik moest daarheen. Ik heb nog even gasgemaaid. Allemaal lul verhalen. 32:29 En toen kwam ik die tegen. Ik moest er even wat met mijn werk doen. Maar je bent wel in de supermarkt geweest? Ik zei, klopt, ik moest wel even lunchen. Ik zei, kut toch wel? Ik zei, ik ben het gewoon vergeten. 32:43 Maar voordat je zegt, ik ben het gewoon vergeten. Is dat daartussendoor? Irritatie, frustratie, boosheid? 32:48 Ja, ik moet niet overdrijven. Dat is wel een irritatiemoment. Zeker wel. Dat ze ook denken, je bent in de supermarkt geweest. Denk even na. Mag ik? 32:58 Mag ik nu zeggen dat jouw reactie op haar... één grote poging is om haar duidelijk te maken? Luister, jij denkt nu misschien wel dat ik een eikel ben... maar je hebt het allemaal heel goed proberen te doen. Ik ben geen eikel. Is dat jouw onderliggende poging? 33:11 Dat denk ik wel. Maar het is ook wel weer... Op een of andere manier dat ik op zo'n dag, dan ben ik vrij. En dan probeer ik ook een beetje lucht voor mezelf te creëren. En dan doe ik gewoon even relax dingen aan. En dan is dat gewoon geen prio voor mij of zo. 33:27 Wart, allemaal gelul. Je bent gewoon je afspraak niet naakt komen. En je glipt er nu bij mij ook tussenuit. Het enige wat je tegen je vrouw hoort is zeggen, sorry, punt. Het spijnt me. Ja. Maar ik weet wel waarom je dat niet kunt zeggen. Jij wilt jezelf geen eikel voelen. En je verzint allemaal excuses... dat je die dag allemaal leuke dingen gedaan hebt. Dat je het ook niet kan. Allemaal lulverhalen. Maar jij kunt niet tegen haar zeggen... sorry, dit heb ik niet goed gedaan. Op het moment dat je dat zegt... jezelf de boodschap zou geven... ik ben ook een eikel, waarom doe ik het niet gewoon goed? 34:00 Je wilt het feit gewoon niet onder ogen zien. 34:02 Maar het probleem is dat jij er een ding van maakt... dat gaat over je identiteit, dat je een eikel bent... terwijl je weet dat je daar niet bent met je verstand. Ik wil je ook even lief zeggen... jij maakt ook totaal geen indruk een eikel te zijn. Dus voor mij is het geen punt. Maar het probleem is dat jij op dat moment... er een vraagstuk maakt van je identiteit, wat zij van jou vindt... terwijl op het moment dat je er een vraagstuk van maakt... van je gedrag, dat je gewoon iets verkeerd hebt gedaan. Iets onhandigs hebt gedaan. Je hebt je gewoon niet aan de afspraak gehouden. Hallo... En je kunt gaan zeggen in de toekomst. Sorry dat ik er niet aan gedacht heb. 34:33 Maar ja, dit is mijn handicap. En het is voor jou heel lullig. Want ja, nu zitten we met de gebakken peren. Want er zijn geen boodschappen in huis. Dat kun je niet zeggen. 34:41 Nee, maar hoe zou je dat dan bijvoorbeeld... Even terug naar zo'n agendapunt. Want ook daarin heb ik natuurlijk heel veel excuses. Waarom ik het niet doe. En op dat moment kan ik sorry zeggen. Sorry, ik heb het niet gedaan. Maar en dan? 34:52 Het begint ermee dat je zegt. Het spijt me. Het spijt me. Het is niet wat de bedoeling is. Ik zou me hier aan houden, dat lukt me niet. En dat is mijn gedoe en handicap. Dat is mijn zoektocht in het leven om de dingen überhaupt te organiseren. Je moet eens weten, op mijn werk ben ik nog redelijk goed... maar thuis kan ik niet eens de boodschappen voor het weekend in huis halen... terwijl ik dat al duizenden keren beloofd heb. Dat is mijn gedoe, mijn handicap. Het spijt me. Ik hoop dat jullie een beetje rekening met me kunnen houden... omdat bij mij gaat het allemaal wat anders dan ik zelf ook zou willen. Maar het enige wat ik kan zeggen is dat ik begrijp hoe lullig het voor jullie is. 35:24 Punt. 35:25 Zou dat werken? 35:27 Absoluut. Maar jij... Dat weet ik niet. Dat zit in de toekomst. Maar jij... in plaats van boos te worden... omdat je... wil verdedigen. Ik ben geen eikel. Ik bedoel het ook zo goed. Maar als je dat niet meer hoeft te verdedigen... als je gewoon kunt toegeven... sommige dingen doe ik gewoon niet zo goed. Een heleboel dingen doe ik gewoon wel goed. Ik hoop dat je als mens een beetje met me kunt leven. Als je dat excuus kunt aanbieden... dan hoef je die strijd niet meer te voeren. 35:53 Wel een mooie. Dus word niet boos over wat je denkt dat ze van je vinden. Dat je een eikel bent. Daar word je boos over. En dat begrijp ik. Maar het echte probleem is niet dat jij denkt dat zij een eikel vinden. Het echte probleem is dat je dat zelf denkt op dat moment. Waar ben ik ook een eikel? 36:08 Ja. Ja, klopt. Ja, ik vind het ook oprecht. Ik vind het ook gewoon superdom dat ik het niet kan. 36:14 Kijk, nu bevestig je heel goed dat dit is wat jij denkt en dat het niet gaat om wat de andere denkt. 36:19 Klopt. Dat vind ik ook oprecht. En dat maakt het juist zo moeilijk. 36:24 Kindjes van vier kunnen dit al, Bart. Maar jij kan het nog steeds niet. Ik ga je nog iets ergens vertellen, dan ga je de rest van je leven ook niet kunnen. Nee. Mogelijk. Ja, maar dat denk ik dus ook. Nou ik weet het bijna wel zeker. Want je bent al aardig en je onderweg. Dus jij hebt gewoon zoals iedereen. Zo zijn afwijkingen. En zijn onhandigheden. En kwaliteiten en talenten. En mogelijkheden. En dingen gewoon lastig op orde kunnen krijgen. Dat is jouw zoektocht in het leven. Klopt. En het maakt je ook. Ook een heel leuk, grappig, grillig, vurig, enthousiast iemand. 36:55 Dat is deel van jouw hele neurologische structuur, zeg maar. En je vrouw zal ongetwijfeld niet van niks van je houden. Daar moet veel van liefde voor dit ook inzitten. 37:04 Zeker. Dat ben ik oprecht ook wel... 37:07 Ik denk dat ze jou wel grappig vindt in je gilligheid, avontuurlijkheid, impulsiviteit. Klopt dat? 37:12 Zeker. Ze heeft het ook wel pittig op heel veel vlakken. Dus dat is wel... Ik moet niet overdrijven, maar het is wel... Ik ben niet een van de makkelijksten om op dat type vlak mee om te gaan. 37:23 Er zijn nogal wat vrouwen die heel veel mannen saai vinden. Nou, ik denk niet dat jij saai bent. 37:28 Nee, dat klopt. 37:31 Dus volgens mij, we zijn er wel. En er zit nog een staartje aan het gesprek verder. Maar we hebben gevonden dat jij vindt jezelf gewoon een eikel. Dat is het probleem. Terwijl je met je verstand weet dat het... Ah, maar dat klinkt wel grof, hè? 37:43 Ja, dat moet grof klinken. 37:44 Ik ben niet zo'n psycholoog die jou dan weg laat lopen van het is wel goed, Bart. Dat is hoe je zelf... Het feit dat jij nu bozig wordt, bevestigt alleen maar dat dit is wat jij over jezelf denkt. En dan, het is niet met je verstand... want je weet dat het nergens op slaat. En dat geloof ik ook. Je hoeft mij niet te overtuigen. Het houdt mij niet bezig of je een eigen bent of niet. Maar het houdt jezelf bezig. En ik hoop dat het je niet meer bezighoudt. 38:07 En dat is denk ik ook dat stuk weerstand... wat je daarin hoort, wat je ziet... 38:10 Ja, je wilt zo graag aan de wereld laten zien. Ik bedoel het toch goed? Ik ben geen eikel. Maar jouw poging te bewijzen dat je geen eikel bent... door heel erg boos te worden... maakt dat bevestigd. Want op dat moment gedraag je je wel als een eikel. 38:21 En daar wordt het dan oprettig van. 38:22 Ja, maar dat is de ellende met dit soort negatieve zelfbeelden. De poging ervan weg te komen... is de bevestiging ervan. Dus de poging te bewijzen dat je geen eikel bent... maakt dat je gedrag vertoont. Waardoor ze denken, wat een eikel. Waarom zeg je niet gewoon, ik kan dit niet. Ik ben gehandicapt. Ik heb een probleem. 38:39 Het is toch wel mooi hoe je dit doet. Ja, vind je dat mooi? 38:42 Geef daar eens een uitgebreid compliment over. 38:44 Nou, ik vind het knap dat je... Je hebt nu denk ik een podcast of 400 gemaakt, schat ik in. 38:51 Zoveel zijn uitgezonden, ik denk opgenomen. 500, 600, ja. 38:53 Nee, maar dat je dus altijd wel de weg weet te vinden. Je hebt een bepaalde structuur en je kunt goed luisteren. Je hebt natuurlijk heel veel ervaring erin. Is dat je dus goed kunt luisteren. Om uiteindelijk tot een conclusie te komen. Waar het hem dan in zit. Want zo voelt het nu voor jou. Ja het voelt zeker zo. Dat vind ik een heel goed compliment. Dus ik denk ook wel. Ik ga proberen om eens te kijken. Hoe kan ik nou. als ik een gesprek straks heb, om hier zo over na te denken... en dit even terug te halen. 39:22 Bart, ik ga het jou gewoon zeggen. Bart, je bent gewoon een hele leuke, lieve, geinige vent. Heel vurig. Je wil allemaal dingen in het leven voor elkaar krijgen... waar je zin in hebt en waar je enthousiast voor bent. En er is helemaal niks mis met jou... behalve dat je onhandig bent met dingen organiseren... en dat jij tot dit gesprek dacht... ah, ik ben ook een eikel. Gevoelsmatig. Op dat vlak, ja, zeker. En dat is alles. En dat zou wel eens... Ja, ik moet voorzichtig zijn met voorspellingen. Maar dit zou wel eens een angel uit heel veel van dit soort potentiële conflicten in de toekomst kunnen halen. Het enige wat je hoeft te zeggen is... Sorry, ik kan niet gewoon niet zo goed spijten me van jou. 39:55 Je bent stil, man. Nee, dat vind ik mooi. Dat denk ik wel. 40:01 Heb jij nog, want wat mij betreft zijn we er dan. Heb jij nog slotwoorden? Zijn er nog losse eindjes? Hebben we al eens gezegd wat gezegd had moeten worden? 40:09 Nee, ik ben wel gewoon benieuwd. Want je doet altijd het stukje daarna. Hoe gaat het nu met... 40:14 Gescheiden. 40:16 Nee, hij doet geen boodschappen. Nee, ik ga hier wel wat aan hebben. En dan laat ik dus een stukje denk even weg. Dus ik neem het wel even mee in die spreekwoordelijke rugzak. 40:30 En ik wil nog even gezegd hebben ook. En ga daar ook nog maar bij als je hem terugluistert. Drie, vier keer deze woorden tot je door laat dringen. Je bedoelt het juist zo ontzettend goed. Je wil zo erg niet een eikel zijn. Dus je intenties zijn ontzettend oprecht en goed. Je bedoelt het zo goed. Maar daarom ben je juist zo pissig en boos en onmachtig. Want dat is wat mensen niet zien. Maar ik zie het wel. Ik zie het wel. En dat is gewoon omdat ik het zie. Niet omdat ik dat verzin. Dus bij deze. Nou, dat waren de slotwoorden van mij. 41:02 Dankjewel. Nou, tof. Zoals altijd, we gaan in contact. Leuk. Graag gedaan. Dankjewel. 41:12 Ben je benieuwd hoe het nu is met de gast uit onze podcast? Blijf dan nog even luisteren. Want we vroegen een tijdje later om een update en die ga je nu horen. 41:23 Hoi Bettelt en crew. Nou, bijna drie maanden geleden dat we onze podcast hebben opgenomen. En wat heb ik een leuke tijd gehad. Nou, een korte evaluatie vanuit mijn kant. Zoals altijd krijg je na de opnames het ruwe beeldmateriaal in je mailbox. En ook deze heb ik laten luisteren aan een paar mensen die dichtbij me staan. Dat is best wel spannend, want je stelt je behoorlijk kwetsbaar op. Maar gelukkig waren de reacties positief. Daardoor heb ik met een gerust hart gezegd, zet die aflevering maar online. 41:58 Wat ik vooral uit ons gesprek heb meegenomen... is dat ik steeds beter accepteer dat niet alles me lukt. Vroeger bleef ik maar doorgaan omdat ik alles goed wilde doen. En nu durf ik eerder te zeggen, het is me gewoon niet gelukt. En dat spijt me. En dat geeft me rust. Ik merk ook dat de ADD echt een rol speelt. Over hoe ik denk en doe. Dat wist ik ergens al wel. Maar accepteren was iets anders. Dus ook dat stuk heeft mij geholpen. En juist accepteren helpt me. 42:30 Omdat het nu eenmaal zo is. Bettelt. Dank voor dit juiste stukje in de goede richting. En voor de mensen die het willen weten. Ja, ik doe inmiddels bijna iedere donderdag de boodschapjes. Dus er zit zeker vooruitgang in. Mensen, geniet van het leven en groetjes. 42:53 Leuk nieuws, we gaan vanuit Omdenken een nieuwe podcast starten. Omdenken in leiderschap. En daar zoeken we gasten voor. Geef jij leiding aan mensen en loop je daarin tegen een probleem aan... dat je graag met Bertolt zou willen onderzoeken? Dan gaat Bertolt heel graag in gesprek met jou. In de Omdenken in leiderschap podcast... voert Bertolt dezelfde openhartige gesprekken als in de gewone podcast... maar dan dus met managers, projectleiders, directeuren, ondernemers... teamleiders, bestuurders en iedereen die leiding geeft aan mensen in hun werk. 43:23 Elke aflevering brengt een leidinggevende een persoonlijk en werkgerelateerd probleem in dat vraagt om zelfreflectie. Wat als je geen gezag voelt? Niemand in je team blij is? Je de neiging hebt tot micromanagen of bang bent om fouten te maken? Of leidinggeven eigenlijk maar gewoon irritant vindt? Voer voor goede gesprekken lijkt ons. Dus, voel jij je geroepen? We zien je vraagstuk heel graag tegemoet via de link in de omschrijving van deze aflevering. Of ga naar omdenken.nl slash podcastleiderschap. En voor iedereen die niet te gast wil zijn, maar wel wil luisteren. 43:56 Over een paar maanden hopen we de eerste afleveringen te kunnen publiceren. Dat horen jullie uiteraard als eerste via deze podcast en al onze social media kanalen. Tot dan!